2007/Mar/15


...ชีวิตนักศึกษาแพทย์ปี 3 เป็นชีวิตที่หนักที่สุดในการเรียนแพทย์...

ใช่ค่ะ ฟอนติสยืนยันตามนั้น แต่ทำไม...
ปีนี้ตูถึงได้เที่ยวสะบัดขนาดเน้~~~~~

ปกติเนี่ย ฟอนติสจะอยู่กะเหย้าเฝ้ากะเรือน ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนหรอกนะ
แต่ปีนี้นี่มัน... ชีพจรลงเท้าจริงๆค่ะ

มหาศาลทริปของฟอนติสไล่มาตั้งแต่

เดือนกันยา : mini trip รถถัง
เดือนตุลา : music camp ไประยองค่ะ กับชมรมดนตรีทั้งหลายของคณะ
เดือนพฤศจิ : เที่ยวงานวัดวันลอยกระทง
เดือนธันวา : x'mas ไปเป็นแมงเม่าวิ่งเล่นถ่ายรูปกะไฟ
เดือนมกรา : อัมพวา chill กะสายน้ำเย็นๆ
และล่าสุด เมื่อเสาร์-อังคาร ที่ผ่านมา : เกาะกูด ค่ะ

เขียนของอัมพวาไปพาร์ทนึงแล้ว แต่ยังไม่อัพซะที
ส่วนของเกาะกูดว่าจะไม่เล่าแระ ท่าจะมีคนเล่าเยอะแล้ว

เม้าท์นิดนึงว่า คุ้มมากๆ ถือว่าถูกมากเลยค่ะ ฟอนติสไป คลองเจ้ารีสอร์ท เจ้าของดูแลดีสุดๆๆๆๆๆๆ
ได้เที่ยวน้ำตก ดำน้ำ พายเรือ ฟอนติสเล่นมันทุกอย่าง ดำสุดๆ ไปเลย -____-"
กินดีอยู่ดี ตกวันละ 6 มื้อได้มั้งคะ แล้วก็เสิร์ฟเรื่อยๆ ไม่อั้นด้วย
ราคารวมค่ารถ บขส. แล้ว 3500 บาท ได้ ถูกเนอะๆ

รูปของทุกทริป เด๋วจะไปลงไว้ใน space นะคะ สนใจไปดูกันได้


WARNING ต่อไปจะเป็นความเพ้อของนังฟอนฯค่ะ รำคาญก็ข้ามไปได้นะ

.

.

.

.

.

จริงๆ ตอนแรกก็ว่าจะเขียนเล่าทริปดีๆ อยู่หรอก แต่เผอิญได้ของขวัญวันไวท์เดย์แบบสเปเชียลมา
...เลยเขียนไม่ลงกันไป

สำหรับของขวัญไวท์เดย์ปีแรกนี้ ได้มาเป็น คำขาด ค่ะ

หลังจากร้องไห้เป็นเผาเต่าไป ก็นึกอะไรดีๆขึ้นมาได้

ฟอนติสไม่เคยเห็นความสำคัญของการที่คนสองคนจะรักกันได้มากเท่านี้มาก่อน
เป็นเรื่องมหัศจรรย์มากนะคะ เหมือนปาฏิหารย์เลย การที่คนๆนึงจะรักใคร แล้วมีคนรักตอบกลับมา
ฟอนติสว่าโอกาสมันเหมือนหนึ่งในล้านเลยล่ะ
ถึงจะมีปัจจัยพวกความใกล้ชิด ความผูกพัน ทำให้โอกาสมันเพิ่มขึ้นก็เหอะ

ก็เลยอยากให้คนที่มีความรัก และได้รับความรักตอบกลับมา ดูแลรักษามันดีๆนะคะ
สิ่งที่คุณมีเป็นสิ่งที่มีค่ามาก และก็มีคนอีกมากมายที่ไม่มีโอกาสแบบนั้น

สำหรับฟอนติส... วันนี้ไม่มีปาฏิหารย์ค่ะ

Comment

Comment:

Tweet


มาช้าไปป่าวเนี้ย
ข้าน้อยเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเท่าไหร่เรย
แต่คงเป้นด้านเหนื่อยอ่านะ

ส่วนไวท์เดย์
ทีหลังอธิบายไว้ให้ด้วยน้าว่าคืออาไร
ไม่รู้อ่่า(แต่ตอนนี้รู้แร้ว)
ที่จะบอกเราว่าคงบอกหมดแล้ว
เอาเป้นว่าอย่าหวั่น
และก็กลัวไว้บ้าง(แต่ให้น้อยที่สุดละกัน)
คนที่โชคดีที่สุดในโลกคือคนที่ได้โอกาสเดิมเป็นครั้งที่สอง ถึงตอนนั้นก็อย่าปล่อยให้มันหลุดมือไปแล้วกัน แล้วก็...
(เผื่อไว้)ของที่ทำหายอาจได้คืน
แต่ของที่ทิ้งไปน่ะ ทำใจซะเถอะนะ
#11 by ว่างเปล่า (202.28.181.10 /10.90.4.192) At 2007-03-21 00:08,
hey per2 per2 gal
don't be sad na ja
ur life have too many things to be happy about na..like a friend like me ngai hehe

ps. i totally agree with that miracle
that's my point of view too =D
#10 by off (220.227.179.150) At 2007-03-20 22:27,
ดูจาก Entry นี้

ชีวิตนักศึกษาแพทย์ปีที่ 3 น่าจะเป็นปีที่เบาที่สุดในชีวิตการเรียนแพทย์จริงๆ นะนี่
#9 by Gunso At 2007-03-20 10:06,
รอรวมรูปอ่ะ...จะได้เขียนแบบเห็นภาพไง
#8 by ~*LuCReZiA*~ At 2007-03-19 23:54,
อา... ขอบคุณทุกความเห็นที่มาให้กำลังใจนะ เขินจัง ,,- -,,

สบายดีแล้วล่ะ ยังเหลือเศร้าอยู่นิดหน่อย พอกันลืม 555

ปล. เราก็ว่าตาhighwind เพ้อกว่าเราเหมือนกันล่ะ
#7 by fontis At 2007-03-18 20:38,
อา...ไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรหรอกนะ แต่พอจะนึกภาพออกบ้าง...เศร้าด้วยคนล่ะกัน

แต่ส่วนตัวแล้วเราเชื่อนะ ว่าคนส่วนใหญ่น่ะ ไม่มีใครประสบความสำเร็จในความรักตั้งแต่ครั้งแรกๆหรอก มันก็เป็นเหมือนการใช้ชีวิตด้านอื่นแหล่ะ ต้องมีการลองผิดลองถูก รู้ว่าไม่ใช่ตอนนี้ ยังดีกว่าไปถึงช่วงที่สายเกินไปแล้ว

trial and error นะ ฟ้าหลังฝนจะสวยงามกว่าเดิมเสมอ แม้ว่ามันจะเป็นฟ้าเดิมๆก็ตาม...

ปล.เห็นด้วยๆ ...ไอ้คุณ Highwind เพ้อแบบ maximum แล้ว
ปล.2 เขียนเถิด เกาะกูด ยังไม่เห็นใครเขียนเลยเนี่ย
#6 by Zieghart At 2007-03-18 20:08,
อย่างน้อยเค้าคนนั้น ก็เคยทำให้โลกของเจ้สดใสนะครับ
ยังมีคนให้ของได้
ในเมื่อไม่มีเขาแล้ว วันพรุ่งนี้เจ้ต้องยืนให้ได้นะครับ


ดีกว่าผมอีก วาเลนไทน์ปีนี้เหง๋าเหงา
ต่างจากปีก่อนลิบโลกเลย

แต่ก็ดีที่อยู่ด้วยตัวคนเดียวได้แล้ว
#5 by ArMKunG At 2007-03-17 21:42,
เขียนไปเหอะ เกาะกูด อยากอ่าน ^^
#4 by jaroz (58.8.128.23) At 2007-03-16 21:36,
รุจา แกอย่าบอกนะว่าเป็นคำขาดที่มาจากคนที่เราสนับสนุนนะ เอาเถอะแกพรุ่งนี้ยังคงมีดวงตะวันที่ส่งแสงแม้จะมีเมฆฝนมาบัง ก็ยังคงส่งแสง(จนแกดำได้)ยามฝนวานะ
สู้ๆนะแก (แต่ชั้นก็ยังเชียร์อยู่นะ)
ซักวันแกคงเจอคนๆนั้นนะ



ปล.ชั้นว่าของตาhighwind เพ้อกว่าของแกนะ 55555 (ก็แหงละนา พอจะได้ข่าวลือมามั่งละ)
#3 by ~TestsuTo~ テッツト At 2007-03-16 14:06,
จริงแฮะ...ปีนี้เป็นปีที่ตะลอนทัวร์เยอะมาก แต่ส่วนใหญ่จะเลยไปจากศิริราชไม่เกินรัศมี 20 กิโลเมตร (อยู่แถว ๆ เซ็นทรัลปิ่นเกล้า กินเข้า ดูหนังนั่นแล)

นับว่า "ทัวร์เกาะกูด" เป็นทริปแรกของปีที่ได้มีโอกาสพักผ่อนแบบเต็มคราบจริง ๆ

สนุกมาก ๆ เลยนะ ประทับใจ...ง่ะ
.
.
.
เอ้อ...เห็นที่เจ้าของบล็อคเพ้อ (จนทำเอาคนอ่านอดเศร้าไม่ได้) แล้ว, ขออนุญาต "ร่วมด้วยช่วยกันเพ้อ" อีกคนได้มั้ย?

อยากจะบอกว่า...เราเข้าใจสิ่งที่น้ำส้มรู้สึกนะ

แม้นักคิดหลาย ๆ คน หรือตำราหลาย ๆ เล่ม จะมีคำพูดสวยหรูที่ว่าความรักที่แท้จริงคือการให้โดยไม่หวังผลตอบแทน

ซึ่งในฐานะปุถุชนธรรมดา-ที่ยังละเรื่องทางโลกย์ไม่ได้-คงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่คิดหวังอยากได้รับความรักกลับคืนมา

และก็นั่นแหละ, ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน มันจึงเป็นไปได้ยากที่ใครคนใดคนหนึ่งจะควบคุมความรักให้เป็นไปดังต้องการ

หลายครั้งความรักจึงจบลงด้วยความผิดหวัง

แต่เราว่า...อย่ากลัวที่จะรักอย่างหมดใจ อย่ากลัวที่จะทำสิ่งดี ๆ ให้คนที่เรารัก อย่ากลัวที่จะผิดหวัง และอย่ากลัวที่จะมีรักครั้งใหม่

เพราะไม่มีใครที่จะได้เจอคู่แท้ในรักครั้งแรก

และที่สำคัญ...ความรักที่เกิดขึ้นนั้นคือสิ่งสวยงามที่จะทิ้งความทรงจำดี ๆ ไว้ในใจของคนทั้งสองไปตลอดกาล

สู้ ๆ นะ
#2 by Highwind At 2007-03-16 00:57,
ความมหัศจรรย์แบบนั้น มันต้องเกิดขึ้นกับแกสักวัน เชื่อเรานะ

ส่วนเรื่องของความมีค่า...เราว่าคงไม่มีใครปฏิเสธได้หรอก...

เราก็จะพยายามเหมือนกัน
#1 by ~*LuCReZiA*~ At 2007-03-16 00:41,