2007/May/12

แหะ ดองบลอกไว้นาน น้าน นาน จนจะหมดช่วงเวลาว่างของชีวิตแล้ว
วันจันทร์ที่จะถึงนี้ก็จะขึ้นไปดูแลคนไข้แล้วค่ะ ตามประสา นศพ. ปี4
แค่จะขึ้นวอร์ดก็ตื่นเต้นพอแล้ว นี่รู้ว่าต้องขึ้นไปเจออาจารย์ที่ใช้แต่ภาษาปะกิดด้วย
ฟอนติสแย่แล้วล่ะค่ะ -___-"

ติดรีวิวทริปเกาะกูดไว้นานแล้ว มาเล่าให้ฟังต่อดีกว่าค่ะ ว่าตอนบ่าย หลังจากกินข้าว เราทำอะไรกันบ้าง

................................................

ช่วงบ่าย บางคนขอบาย รออยู่ที่เกาะค่ะ เลยเหลืออยู่ครึ่งเดียวที่ไปดำน้ำต่อ
ไปที่เกาะกระดาษเหมือนเดิมค่ะ แต่เปลี่ยนฟาก
รอบนี้คลื่นแรงเชียว ฟอนติสพยายามว่ายออกไม่ให้ไปบังเพื่อนๆแล้วน้า แต่น้ำมันแรงจิงๆ
เตะใครไป ก็ขอโทษ ด้วยนะคะ(จริงๆเราหันไปขอโทษด้วยล่ะ แต่คงไม่เห็นกัน ^ ^")

หมดแรงค่า~~~ ขอตัวอยู่บนเกาะดีกว่า

รอบนี้มีฝูงปลาว่ายผ่านหลายฝูงเลยค่ะ คือว่ายไปกับปลาเลยอ่ะ
เป็นฝูงอยู่ตรงหน้า ยื่นมือไปแตะได้เลย สวยมากค่ะ แล้วก็มีหอยมือเสือตัวใหญ่ๆ แยะเชียว
ประการังหลายๆแบบ สวยๆทั้งนั้นเลย
ตื่นตาตื่นใจค่ะ ประทับใจมากมาย ^ ^

ขึ้นเรือรอบหลังอย่างมีสวัสดิภาพ
อ้อ มีเมตั๋ม หมดแรงกลางทาง พี่....ลูกลุงเอ๋ ลากกลับเรือมาให้ค่ะ

ลุงเอ๋ขับเรือไปรับเพื่อนๆที่เกาะแรก แล้วก็แล่นกลับเกาะกูด
นั่งพักแผล็บเดียวก็หายเหนื่อย ผู้หญิงไม่กลัวดำ 5 คนก็ออกไปยืนท้าคลื่นกันหัวเรือค่ะ
ลมตีเข้าหน้าตึงๆ บวกระลอกคลื่นที่ลุงน้อยจงใจขับโต้ให้พวกเราเล่น กับน้ำที่นานๆจะกระเซ็นขึ้นมาโดนซักที ทำให้ไม่เมาเรือเลยซักนิด
แต่กระเทือนใช้ได้เลยล่ะ แล้วเจ้า Choc ก็เป็น 1 ใน 5 คนที่ออกมานั่งหัวเรือค่ะ!!!
ดู๊!!! มันไม่ลงดำน้ำเพราะกลัวกระเทือน แต่มานั่งหัวเรือโต้คลื่น
อย่างนี้มันน่าฟ้องป๊ามันจริงๆเลย

พอกลับถึงที่พัก ทุกคนก็อืดๆ เพลียๆ แยกย้ายกันไปนอนตามๆ กันค่ะ
...ยกเว้นนังฟอนฯ
ดำน้ำก็ตั้งสองรอบ แต่ยังแรงเหลือจะไปพายเรือเล่นอีก -_____-"
สะกิดได้ ก้าม (นามสมมติ) เป็นผู้โชคร้ายต้องไปพายเป็นเพื่อนค่ะ

ฟอนติสพายเรือๆ ^ ^

ต้องโทษความอยากรู้อยากเห็นของตัวเอง
เราพายทวนน้ำขึ้นไปทางน้ำตก
ไปจนสุดทาง เป็นน้ำตกย่อยๆค่ะ แต่น้ำมันแห้งจนเรือไปต่อไม่ได้น่ะ
ฟอนติสก็ดั๊น อยากรู้ว่าถ้าไปต่อ มันเป็นอะไร... ก็เลยลงไปดูค่ะ
ด้วยเท้าเปล่าๆ นี่ล่ะ (เค้าไม่ให้ใส่รองเท้าไปพายเรืออ่ะ)เจ็บชะมัดเลย ตะไคร่ตามหินที่มันแห้งแล้วบาดเท้าเต็มเลยค่ะ กลับมาแล้วถึงได้รู้ว่าเป็นแผลเต็มเท้า
ไปดูก็เห็นแค่มันเป็นทางน้ำต่อไปน่ะ แต่ก็แห้งๆเหมือนกัน

ไอ้ตอนกลับนี่ล่ะค่ะ ฟอนติสดันไปมองที่พื้น ก็เห็นอะไรดำๆ ดูออกแบนๆ รีๆ อยู่ในน้ำเต็มเลย
ไม่มองเป็นรอบสองค่ะ ฟอนติสคิดเองประมวลเอง

น้ำตก + ตัวดำๆ + ในน้ำ + จำนวนมาก = ปลิง????

ประมวลได้แล้วก็แทบจะสครีมออกมาคนเดียวตรงนั้น น้ำตาแทบร่วง....

ก้ามทำไรอยู่น่ะหรอคะ?

.... เฝ้าเรือค่ะ -______-"

ที่ก้ามเห็น ก็เป็นฟอนติสเดินทำหน้าแหยๆออกมา แล้วก็ร้องโวยวายให้รีบพายเรือออกไปให้เร็วที่สุด >,<"
(แต่ก้ามบอกทีหลังว่าไอ้ดำๆที่เห็น มันแข็งๆ น่าจะเป็นพวกหอยมากกว่าน่ะค่ะ)

เหมือนกับว่าอยากรู้อยากเห็นไม่พอค่ะ
ขากลับมันมีคลองเล็กๆ แยกออกไปจากคลองหลัก ก็พายเรือกันเข้าไปดูอีก
ไปโผล่ตรงคลองข้างหลังรีสอร์ทค่ะ....

คลองหลังรีสอร์ท = ที่ทิ้งน้ำเสียของรีสอร์ท น่ะสิคะ

สร้างสรรค์มาก ความอยากรู้อยากเห็นของนังฟอนฯ -_____-

แถมท้ายทริปพายเรือด้วยยามเย็นที่ชายหาดค่ะ
(แรงเหลือมั้ยล่ะ พายกลับไปกลับมา)

รูปนี้ก้ามถ่ายค่ะ พี่แกทิ้งพายแล้วให้ฟอนติสทำเรือให้นิ่ง
ไอ้เราก็พายเรือเป็นเหลือเกินนะ เพิ่งพายวันนี้แหละครั้งแรกในชีวิต
แต่มันถ่ายสวยค่ะ คุ้มๆ

หมาชายหาด
ตัวนี้ขี้เล่นมากๆ พายเรือผ่านแล้วเรียกมัน มันว่ายน้ำมาหาอ่ะ!! กล้ามาก ไอ้ตัวนี้

ส่วนตัวข้างๆ กะลังโกยทราย เตรียมแกล้งหมาค่ะ

พระอาทิตย์ตกทะเลค่ะ

ได้รูปพระอาทิตย์แล้ว ก็พายกลับค่ะ ไปกินข้าว(ที่เติมไม่อั้น)อีกแล้ว
คืนนี้มีโปรแกรมดูหิ่งห้อยหลังอาหารเย็นค่ะ

เรือที่พาพวกเราไปเป็นลำเดิมค่ะ แต่ว่ามีกิ่งไม้อะไรก็ไม่รู้วางอยู่ที่หัวเรือด้วย
หิ่งห้อยที่นี่ไม่ได้อยู่กระจายเรื่อยๆ เหมือนที่อัมพวา แต่อยู่เป็นต้นๆ ต้นนึงก็อยู่เยอะเหมือนกันค่ะ เป็นไฟคริสต์มาสเลย ^ ^
ฟอนติส Ploy_naka Variola Lucrezia ยืนโหนอยู่ท้ายเรือ ดูหิ่งห้อย รับลมเย็นๆ
บรรยกาศดีเหลือเชื่อเลยค่ะ ^ ^

สิ่งที่มีมากกว่าอัมพวาคือ ที่นี่มีหิ่งห้อยน้ำด้วย
แพลงตอนเรืองแสง หรือ หิ่งห้อยน้ำที่ลุงเอ๋เรียก เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในน้ำเค็มทั่วไปค่ะ
(ใครอ่าน Deception point ของ Dan Brawn คงคุ้นๆนา)
ลุงเอ๋บอกว่า จะเห็นมันได้ มีเงื่อนไขแค่ 2 ข้อ คือ ต้องเป็นน้ำเค็ม แล้วไม่มีไฟเลย แค่นี้เอง
ลุงดับเครื่องเรือเสียสนิท แล้วก็เอากิ่งไม้ที่หัวเรือแจก ให้แกว่งไปมาในน้ำค่ะ
พอกิ่งไม้สัมผัสน้ำ แพลงตอนก็ปล่อยแสงออกมาเป็นการป้องกันตัว มองเห็นเป็นแสงเรืองๆในน้ำ
สวยจริงๆค่ะ เหมือนดาวส่องแสงวิบวับอยู่ในน้ำ

งานนี้ไม่มีรูปถ่าย เนื่องจากแสงแฟลชจะทำให้หิ่งห้อยตกใจจนหนีเข้าไปอยู่ในป่าที่ไม่มีคนไปรบกวน
ของอย่างนี้ต้องมาดูด้วยตาตัวเองเท่านั้น จริงมั้ยคะ ^ ^

ลุงเอ๋คนนี้ แกทำตัวต่อจากลูกสน ไว้ให้แขกเล่นด้วยค่ะ
ยากอยู่เหมือนกันนา
แต่ต่อสำเร็จค่ะ... ฝีมือฟอนติส กะนังหนูลูค

พรุ่งนี้ก็กลับแล้วค่ะ


Comment

Comment:

Tweet


รูปน้อยจัง
#7 by ~TestsuTo~ テッツト At 2007-06-12 01:26,
อ่อ.... หายไปสำรวจแม่น้ำมานี่เอง
#6 by >>VaRioLa At 2007-05-27 22:17,
แวะมาหาค่าพี่สาว.... มานั่งอ่านขอความดองๆแล้วต้องอมยิ้ม ไม่ได้เที่ยวแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วน้อ~~~ ชอบรูปที่มีแสงอาทิตย์ลอดผ่านต้นไม้สองต้นนั่นมากเรยอ่า สวยๆ > <

อันนี้แอบมาขอบคุณที่เป็นห่วงนาค้า... เค้าจิตตกไปตามเรื่องตามราวอ่า แบบยิ่งเรียนยิ่งรู้สึก...

มันถูกแน่หรอ... ที่เรามายืนอยู่ตรงนี้?

ที่แห่งนี้เป็นที่ของเราจริงๆหรือ?

แต่จะพยายามอดทนค่ะ!!!
#5 by YuME-cHAN At 2007-05-21 20:29,
อา อยากไปอีกจัง><
ไปด้วยกันเถอะนะ
#4 by choc At 2007-05-16 22:44,
รูปน้อยอ่า ๆ ๆ

แง ๆ ๆ ...เค้าต้องคิดถึงแกแน่ ๆ เลย
#3 by ~*LuCReZiA*~ At 2007-05-13 20:12,
ฟ้าสวยดีครับ...
แต่ว่าเป็นผู้หญิงยังงัยไปพายเรือ เขาให้ยิงเรือต่างหากเล่า...เอ้อ
หิ่งห้อยศาลายก็มีนา..
เคยวิ่งไล่จับกะมันได้ด้วย
แต่มีมาเป็นตัวๆต้องซุ่มแถวๆสวนหมุน.
อ๊ากซ์ ฟังแล้วอยากไป..

ว่าแต่ไอ้แพลงตอนเรืองแสงอ่ะ
ปี 1 ชีวะก็เคยเรียนกันนะครับ จำได้ไหมเอ่ย
ไป SOS ที่อ่าวมาะนาว เจอริมหาดกลางคืน เต็มเลย
เพื่อนๆผู้แสน conc ก็ไซโคกันใหญ่ เฮ้ยๆเคยเรียนมาแล้วนี้ จำได้ป่าวๆ
ตรูไม่บ้าไปกะมรึงด้วยหรอก เชิญจำได้ไปคนเดียวเหอะ...

ฟ้าสวยจัง..
#1 by ArMKunG At 2007-05-13 00:23,